Sejarah Undang-Undang Islam Dibawah Pemerintahan Sultan Alauddin Suleiman Shah

Setem Sultan Ala'uddin Suleiman Shah Ibni Raja Muda Musa, Sultan Selangor

Setem Sempena Pemerintahan Sultan Alauddin Suleiman Shah

Pada bulan September 1894, Duli Yang Teramat Mulia Raja Muda Suleiman Shah Ibni Almarhum Raja Muda Musa (kemudian bergelar Duli Yang Maha Mulia Paduka Sri Sultan Alauddin Suleiman Shah Ibni Almarhum Raja Muda Musa sekitar tahun 1898) semasa menjadi Raja Muda Selangor telah menyerahkan kepada Pentadbiran Negeri-Negeri Selat satu draf Undang-Undang berhubung dengan kesalahan-kesalahan antara lelaki dan wanita menurut undang-undang Islam tetapi diketepikan dengan mudah oleh inggeris.[1] namun baginda tidak pernah berputus asa bagi mengadakan sebuah Undang-Undang Islam.

Baginda bersama-sama Raja-Raja dan Yam Tuan Besar Negeri Sembilan bagi Negeri-Negeri Melayu Bersekutu yang lain telah mendesak Residen masing-masing dan Residen General supaya mengadakan undang-undang melarang menjual makanan kepada orang islam di siang hari pada bulan Ramadhan. Tahun 1914 undang-undang berkenaan telah diluluskan dan dipakai di semua Negeri-Negeri Melayu Bersekutu.

CEBISAN RIWAYAT ALMARHUM SULTAN SULEIMAN SHAH-SULTAN YANG MENGASIHI ULAMA

Potret D.Y.M.M. Sultan Alaudidn Suleiman Shah

Undang-undang Mencegah Berzina Tahun 1894 (Preventation of Adultry Regulation 1894) adalah undang-undang pertama yang dikanunkan di negeri Selangor. Diluluskan oleh Majlis Mesyuarat Negeri Selangor pada 26 September 1894 dan undang-undang ini hanya berkuatkuasa untuk yang beragama Islam sahaja. Kemudian dipinda apabila Selangor Muhammadan Law Enactments 1904 diluluskan. Pada tahun 1900 pula, Majlis Mesyuarat Negeri telah meluluskan Undang-undang Pendaftaran Nikah Kahwin dan Cerai Orang-Orang Islam 1900 (Muhammadan Marriage and Divorce Registration Enactment 1900) iaitu undang-undang berhubung dengan nikah kahwin dan cerai orang-orang Islam di negeri Selangor. Pada tahun 1900 juga, jawatan kadi mula diperluaskan ke daerah-daerah dalam negeri Selangor dan pada tahun 1922 tiap-tiap daerah ada kadinya masing-masing iaitu daerah Klang, Kuala Lumpur, Kuala Langat, Ulu Langat, Kuala Selangor, Sabak Bernam, Kuala Kubu dan Rawang.

Pada 1931 iaitu semasa pemerintahan baginda komiti telah dikemaskini lagi dan diberi nama Jawatankuasa Agama Islam dan Adat Istiadat Negeri Selangor (The Religious and Customary Committee Of State). Jawatankuasa ini mempunyai sedikit kuasa eksukutif dan ia akan menimbangkan semua persoalan mengenai agama islam seperti perlantikan dan persaraan kadi, guru-guru agama, kes-kes rayuan mahkamah yang berkaitan dengan undang-undangislam, pembiayaan membina dan memperbaiki masjid-masjid[2]

Baginda telah memperlihatkan kesungguhan terhadap pembaikan taraf pentadbiran undang-undang islam, baginda telah mengubah peraturan, setiap nikah kahwin muslim perlu didaftarkan, penggunaan surat saman dan subpoena diadakan untuk memudahkan tugas pegawai-pegawai syariah.

Pada 16 Sept 1933, Majlis Mesyuarat Selangor telah meluluskan penubuhan suatu jawatankuasa yang dinamakan Committee Ugama Islam dan Adat Istiadat Negeri iaitu bagi menimbang segala perkara yang bersabit dengan agama islam termasuklah yang berkaitan dengan mahkamah syariah dan ulang bicara.

[1] C.O 273/197 Dispatch No. 18486 Sept. 1894

[2] FMS Annual Report, 1931. hlm. 60